Η σελίδα περιλαμβάνει βιβλία που έχουν έκδοθει για το δράμα των Αγνοουμένων και την Κυπριακή Τραγωδία 1974

Αγνοούμενοι.
Το μεγάλο δράμα που καιει τους συγγενείς των 1619 Ελληνοκύπριων και Ελλαδιτών αγνοουμένων της Κυπριακής τραγωδίας.
Το μεγάλο δράμα που καίει όσους καρτερούν τα προσφιλή τους πρόσωπα να γυρίσουν από τους τόπους της δεκατριάχρονης μέχρι σήμερα αιχμαλωσίας τους. Βαρύ κι ασήκωτο το δράμα των αγνοουμένων της Κυπριακής τραγωδίας. Βαρύ, όσο βαρύ είναι το βλέμμα της μάνας και της γυναίκας μπροστά στο άδειο πιάτο για τον αγνοούμενο γιο ή σύζυγο.
Βαρύ ¹ όσο βαρύ είναι ένα μουσκεμένο από δάκρυα μαξιλάρι ορφανεμένου κρεβατιού.
Πικρό όσο πικρό είναι το ψωμί στα χέρια του παιδιού που δεν γνώρισε τον αγνοούμενο γονιό.
Βαρύ όσο βαριά σέρνεται μια πέννα πάνω στο χαρτί για να καταγράψει ένα τόσο μεγάλο δράμα.
Τούτο το βιβλίο είναι ένα ντοκουμέντο, μια ζωντανή μαρτυρία για το δράμα των αγνοουμένων αλλά και μια καταγγελία, για τον Εβρέν και το συνεχιζόμενο έγκλημα της χώρας του ενάντια στην ανθρώπινη ζωή και τη διεθνή κοινωνία. Επίσης και μια σφοδρή καταδίκη ενάντια στους μεγάλους της γης που επιτρέπουν και υποβοηθούν με την ανοχή τους τέτοια εγκλήματα.
Είναι μια ανθρώπινη κραυγή διαμαρτυρίας και απόγνωσης ενός μικρού λαού. Ειδικότερα όμως η κραυγή των χιλιάδων συγγενών των αγνοουμένων μας που μέσα από το βιβλίο αυτό δίνεται ζωντανά ο πόνος και η πίκρα τους, ο καθημερινός τους γολγοθάς.
Παράλληλα, ζωντανεύει και μεταφέρει στον αναγνώστη και τη γοερή κραυγή του ίδιου του αγνοουμένου που βγαίνει μέσα από τα ανήλιαγα μπουντρούμια της αιχμαλωσίας του.
Το βιβλίο αυτό βλέπει το φως της δημοσιότητας στην Κύπρο 13 χρόνια μετά την τούρκικη εισβολή. Ωστόσο δεν έχει ούτε χρονικά ούτε τοπικά όρια.
Απευθύνεται σ' Έλληνες και Τούρκους. Μαύρους και Λευκούς. Δυτικούς και Ανατολικούς και σ' όλους γενικά τους λαούς της Γης για να πάρουν μια εμπεριστατωμένη εικόνα του δράματος των αγνοουμένων και να νιώσουν σαν άνθρωποι το μέγεθος της αδικίας που μια χώρα των 45 και πλέον εκατομμυρίων επέβαλε με τη δύναμη των όπλων εναντίον ενός ανυπεράσπιστου νησιού, προβαίνοντας σε ωμότητες και λεηλασίες, σκοτώνοντας και ξεσπιτώνοντας χιλιάδες ανθρώπους και καταδικάζοντας εκατοντάδες πρόσωπα σε «αιώνια» αιχμαλωσία.
1. Λήμμα από χρονογράφημα του Γιώργου Ξενοφώντος Σέρτη που έγραψε το Δεκέμβριο του 1984 με τίτλο «Αγνοούμενοι»

«Αμέσως μετά την τουρκική εισβολή του 1974, μια ομάδα ανθρώπων με επικεφαλής τον οικονόμο Χριστόφορο Παπαχριστοφόρου ανέλαβαν σταυροφορία για ανεύρεση των δικών τους που είχαν χαθεί.
Το πρόβλημα των αγνοουμένων ήταν τεράστιο και πολύπλοκο, αλλά η πολιτεία λόγω ευθυνοφοβίας και ανεπάρκειας άφησε τη διαχείρισή του στα χέρια της ομάδας αυτής, η οποία σταδιακά μετέτρεψε την Επιτροπή Συγγενών σε μια οργάνωση κλειστού κυκλώματος.
Πολύ σύντομα ο αγώνας έχασε το σκοπό του. Αντί να γίνονται ουσιαστικά βήματα για τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, δημιουργήθηκαν ομάδες συμφερόντων, οι οποίες εκμεταλλεύονταν το πρόβλημα για προσωπικά οφέλη.
Αποτέλεσμα, οι συγγενείς των αγνοουμένων, εγκαταλειμμένοι από το κράτος και τις οργανώσεις τους, να αποσυρθούν από τον αγώνα, βιώνοντας ο καθένας μόνος του το προσωπικό του δράμα.
Από την άλλη, οι κακοί χειρισμοί επέτρεψαν στην Τουρκία να εξακολουθεί ως σήμερα - χωρίς κανέναν κόστος - να μην δίνει απαντήσεις για τους τόσους ανθρώπους που χάθηκαν ως συνέπεια της επιδρομής της κατά της Κύπρου.
Οι ευθύνες είναι βαρύτατες για όλους.»